Çfarë na mësoi Nënë Tereza për dashurinë

Një gazetar e pyeti dikur Nënë Terezën pse ajo dhe motrat e saj shpenzuan kaq shumë kohë në lutje. Nëse do të luteshin më pak, sugjeroi ai, do të kishin më shumë kohë për të punuar për të varfërit, të sëmurët dhe të vuajturit.

Por Nënë Tereza, tani Shën Tereza e Kalkutës i tha atij se nëse nuk do të gjenin kohë për t’u lutur, ato nuk do të mund ta bënin fare punën e tyre. Ishte vetëm për shkak të asaj kohe në lutje që ata ishin në gjendje të bënin ato akte dashurie, akte shërbimi.

Mendoj për atë histori ndonjëherë kur gjej kohë për të bërë diçka për veten time që duket se po më shkurton kohën për të qenë produktiv. Nëse nuk e ushqejmë veten fizikisht, shpirtërisht dhe emocionalisht, do të varfërohemi dhe nuk do të jemi në gjendje të jemi ajo që duam të jemi ajo që jemi thirrur të jemi për të tjerët.

Është një mesazh i mirë në çdo kohë, dhe veçanërisht kur fillojmë një vit tjetër shkollor. Kalendari është shndërruar në një vorbull aktivitetesh, takimesh dhe ngjarjesh, të gjitha në garë për kohën tonë. Edhe pse ditët tona mbushen me detyra, askush nuk po dërgon takime për “kohën e lutjes” ose “kohën e qetësisë” apo edhe “kohën e familjes”.

Por Nënë Tereza do të na kujtonte se nëse nuk gjejmë kohë për Zotin dhe për atë që na ushqen, nuk do të kemi asgjë për të sjellë në punën dhe aktivitetet e tjera. Në fund të fundit, ajo na tregoi se jeta nuk është të bësh më shumë gjëra, të bësh gjëra më të mëdha. Bëhet fjalë për të bërë gjëra të vogla me dashuri të madhe, një nga një, për personin më të afërt me ne.

“Nuk jam e sigurt se si do të jetë saktësisht parajsa, por e di që kur të vdesim dhe të vijë koha që Zoti të na gjykojë, ai nuk do të pyesë: “Sa gjëra të mira ke bërë në jetën tënde?”” tha ajo. . “Përkundrazi ai do të pyesë: “Sa dashuri ke dhënë në atë që bëre?”

Dashuria është e lehtë, dhe dashuria është e vështirë. Jo të gjithë me të cilët takojmë çdo ditë janë të dashur qofshin të huaj, të njohur apo njerëz të afërt me ne.

“Njerëzit janë jorealistë, të palogjikshëm dhe egoistë”, thotë Nënë Tereza, por :”Duaji ata gjithsesi.”

Për të qenë në gjendje t’i duam njerëzit ashtu siç janë, duhet ta lejojmë veten të ushqehemi shpirtërisht. Ndoshta ne mund t’i duam të tjerët më mirë dhe më plotësisht duke dashur edhe veten tone dhe duke u hapur ndaj dashurisë së Perëndisë dhe të tjerëve në jetën tonë.

Po, ne duhet të duam. Po, ne duhet të shërbejmë. Po, jemi thirrur të jemi shumë gjëra për shumë njerëz dhe të japim me vetëmohim. Por ne do të kemi më shumë për të dhënë kur ta lejojmë veten të ushqehemi gjithashtu.